Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης…
Ένας θεσμός, μια γιορτή για το Σχολείο μας!
Κάθε χρόνο, την 21η Μαρτίου, ημέρα αφιερωμένη στην Ποίηση, μαθητές, μαθήτριες και εκπαιδευτικοί του Σχολείου μας υποδεχόμαστε την άνοιξη με χαρά, αισιοδοξία και πολλή έμπνευση συνθέτοντας ομαδικά ποιήματα.
Η ποίηση προσφέρει εικόνες με λέξεις και συμβάλλει μοναδικά στην υγιή συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών. Για όλους/ες μας η ποίηση είναι φαντασία, έκφραση συναισθημάτων, το εισιτήριο για ένα ταξίδι ελεύθερου στοχασμού.
Φέτος, τα παιδιά προβληματίστηκαν πάνω στο κείμενο που τους δόθηκε
«Φίλε(η) μου σε οποία γωνιά της Γης και αν έχεις γεννηθεί, έλα να ενώσουμε τις φωνές μας μέσα σε ένα ποίημα, για να μιλήσουμε με τα πιο όμορφα, τα πιο γενναία, με τα πιο βαθιά συγκινητικά λόγια για το όνειρο όλων μας, να μπορούμε να ζούμε σε μια Ελεύθερη , δίκαιη και όμορφη Πατρίδα με Ειρήνη. Θέλω να σου πω πως οι δικοί μου πρόγονοι 203 χρόνια πριν κοίταξαν καλά καλά τη γαλάζια θάλασσα, σήκωσαν τα μάτια στα περήφανα βουνά και στον γαλάζιο ουρανό και είπαν: Καλύτερα μιας ώρας Ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή. Και ο ποιητής απάντησε: Θέλει Αρετή και Τόλμη η Ελευθερία.»
και με δημιουργική σκέψη και ενθουσιασμό συνεργάστηκαν και συνέθεσαν κατά τμήμα ομαδικά ποιήματα με τα οποία συμμετείχαν στον Ενδοσχολικό Διαγωνισμό.
Την κριτική επιτροπή του Διαγωνισμού αποτέλεσαν καταξιωμένοι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών και συγκεκριμένα οι Δρ Πιλάτου Βασιλική, Κα Σπανού Κυριακή και Κος Δασταυρίδης Αναστάσιος.
Βιογραφικά των μελών της επιτροπής
Πιλάτου Βασιλική
Η Βασιλική Πιλάτου του Χρήστου είναι Σύμβουλος Εκπαίδευσης 6ης Θέσης Δασκάλων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λάρισας (2023-2027). Είναι εκπαιδευτικός Κλάδου Δασκάλων (ΠΕ70). Έχει υπηρετήσει στη δημόσια εκπαίδευση ως Δασκάλα και Προϊσταμένη ολιγοθέσιου δημοτικού σχολείου.
Εκτός από την πολύχρονη υπηρεσία της στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, το διδακτικό της έργο στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση περιλαμβάνει την αυτόνομη διδασκαλία (σύμφωνα με το Π.Δ.407/80), του μαθήματος «Πειραματική Διδασκαλία Φυσικών Επιστημών Ι», στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης (Π.Τ.Δ.Ε.) του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2003-2011), του μαθήματος «Πειραματική Διδασκαλία Φυσικών Επιστημών ΙΙ» στο Π.Τ.Δ.Ε. του Π.Θ. (κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2003-2010), του μαθήματος «Διδακτική Φυσικών Επιστημών», στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης (κατά το ακαδημαϊκό έτος 2008-2009), του μαθήματος «Βασικές Έννοιες Φυσικών Επιστημών» στο Παιδαγωγικό Τμήμα Ειδικής Αγωγής (Π.Τ.Ε.Α.) του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (κατά το ακαδημαϊκό έτος 2021-2022) και του μαθήματος «Πειραματική Διδασκαλία Φυσικών Επιστημών» στο Π.Τ.Ε.Α. του Π.Θ. (κατά το ακαδημαϊκό έτος 2021-2022).
Έχει διδάξει για πέντε ακαδημαϊκά έτη (2004-2009) στο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με τίτλο: «Σύγχρονα Περιβάλλοντα Μάθησης και Παραγωγή Διδακτικού Υλικού».
Επιπλέον, από το 2017 έως και σήμερα (2017-2024) διδάσκει -ως επιστημονική συνεργάτης- στην Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. (Παράρτημα Βόλου), τα μαθήματα «Μεθοδολογία Εκπαιδευτικής Έρευνας», «Πρακτικές Ασκήσεις ΠΑΔΙ και ΠΑΔΙΙ», «Διδακτική Μεθοδολογία» και «Διδακτική Μαθημάτων Ειδικότητας».
Οι βασικές σπουδές της είναι στα Παιδαγωγικά και συγκεκριμένα στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Είναι Διδάκτωρ του Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Σχολή Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών και κάτοχος Μεταπτυχιακού διπλώματος Master of Science (MSc) στη Δημόσια Διοίκηση με κατεύθυνση στην εκπαιδευτική διοίκηση, του Τμήματος Οικονομικών και Διοίκησης, του Πανεπιστημίου Νεάπολις, Πάφος – Κύπρος.Έχει «Άριστη γνώση», της Αγγλικής Γλώσσας (επίπεδο Proficiency, C2).Είναι Πιστοποιημένη Επιμορφώτρια Β΄ Επιπέδου (Β1 και Β2) στις ΤΠΕ (2014),Πιστοποιημένη Επιμορφώτρια (Πολλαπλασιαστής)(2021)«Σε πρακτικές Υποστήριξης των μαθητών και μαθητριών στο πλαίσιο της Διαφοροποιημένης Διδασκαλίας (Δ.Δ.)» και έχει λάβει Πιστοποιητικό Επιμόρφωσης στην «Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση» από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου (2022 – 2023). Έχει συμμετάσχει, ως διδάσκουσα/επιμορφώτρια, σε πολυάριθμα επιμορφωτικά προγράμματα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.), του Περιφερειακού Επιμορφωτικού Κέντρου(Π.Ε.Κ.) Λάρισας, σε προγράμματα του Οργανισμού Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών – Ο.ΕΠ.ΕΚ., σε προγράμματα επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών για την Αξιοποίηση και Εφαρμογή των ΤΠΕ στη Διδακτική Πράξη του ΙΤΥΕ- ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ (Β΄ Επίπεδο),σε επιμορφωτικά προγράμματα του ΙΠΕΜ της ΔΟΕ, του ΑΡΓΩ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ.2, και σε προγράμματα Ταχύρρυθμης Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση που υλοποίησε το Πανεπιστήμιο Πειραιώς (2021) σε συνεργασία με το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και το ΙΤΥΕ-Διόφαντος.
Έχει συμμετάσχει ως μέλος επιστημονικής ομάδας σε πολυάριθμα ερευνητικά-εκπαιδευτικά προγράμματα(π.χ. Σ.Ε.Π.Π.Ε., Φαίακες, Νηρηίδες, Μ.Α.Θ.Η.Μ.Α., ΑΙΣΩΠΟΣ, ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, κ.ά.) του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, αλλά και άλλων συνεργαζόμενων φορέων, όπως το Τμήμα Πληροφορικής Πανεπιστημίου Αθηνών, το Τμήμα ΜΙΘΕ Πανεπιστημίου Αθηνών, το Π.Τ.Δ.Ε. Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, το Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, το Ίδρυμα Μελετών Λαμπράκη, το Π.Τ.Δ.Ε. Πανεπιστημίου Αθηνών, το Π.Τ.Δ.Ε. Πανεπιστημίου Κρήτης, το Ε.Μ.Π., 01 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ, το Π.Ε.Κ. Λάρισας, ο Ο.ΕΠ.Ε.Κ., το Γεωπονικό Τμήμα του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας, το Υ.ΠΑΙ.Θ.Α., το Ι.Ε.Π., κ.ά. Έχει συμμετάσχει ως μέλος επιστημονικής ομάδας και μέλος οργανωτικής επιτροπής στη διοργάνωση πολλών ελληνικών και διεθνών συνεδρίων, είναι μέλος επιστημονικών οργανώσεων, επιτροπών κρίσης του Ι.Ε.Π., συμβουλευτικών επιτροπών υποψηφίων διδακτόρων και επιτροπών επιμόρφωσης για την Κοινωνία της Πληροφορίας.
Είναι εγγεγραμμένη στο Μητρώο Εκπαιδευτών/τριών Σ.Ε.Κ. του Ε.ΚΕ.ΠΙΣ., στο Μητρώο Διδακτικού προσωπικού του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Κ.Δ.Δ.Α.),στο Μητρώο Αξιολογητών, Επιτηρητών, Ελεγκτών, Επιθεωρητών, Εμπειρογνωμόνων του Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π., κ.ά,
Στο συγγραφικό της έργο περιλαμβάνεται η συγγραφή σχολικού διδακτικού υλικού (μετά από κρίση), κεφαλαίων σε σχολικά βιβλία (μετά από κρίση), κεφαλαίων σε επιστημονικά βιβλία (μετά από κρίση) και πάνω από 85 ερευνητικές εργασίες που είναι δημοσιευμένες (μετά από κρίση) σε έγκριτα ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά ή/και σε πρακτικά διεθνών και ελληνικών συνεδρίων.
Έως τη δεδομένη χρονική στιγμή (2024) καταγράφονται στο έργο της πάνω από εκατό (100) ετεροαναφορές από επιστήμονες που ζουν στην Ελλάδα και το εξωτερικό, και οι οποίοι/ες δραστηριοποιούνται σε θέματα εκπαίδευσης, διδασκαλίας και μάθησης.
Κυριακή Σπανού
Η Κυριακή Σπανού είναι σκηνοθέτης, μεταφράστρια, συγγραφέας και έχει διδάξει 17 χρόνια στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ με τη θέση του Λέκτορα 407. Από το 2018 είναι Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Θεσσαλικού Θεάτρου. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και τη Δραματική Σχολή «Π. Βεάκη». Σπούδασε σκηνοθεσία στο Λονδίνο (Royal Holloway College). Έχει σκηνοθετήσει τα έργα Ιουλιέτα: Είναι κουφός αυτός ο Θεός; της Βίλης Σωτηροπούλου, Όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι του Σ.Π.Τέυλορ, Λεόντιος και Λένα (Α΄) του Μπύχνερ, και Λεόντιος και Λένα (Β΄) στο ΚΘΒΕ, Ιωάννα της Βίλης Σωτηροπούλου. Έγραψε και σκηνοθέτησε για λογαριασμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Θεσσαλονίκη ΄97 το πολυθέαμα Το χαμένο πρόσωπο της Φλώρας Νισήμ. Σκηνοθέτησε το έργο των Κεχαίδη – Χαβιαρά Με δύναμη από την Κηφισιά στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας, Να ζει κανείς ή να συζεί του Λ.Κάσλερ στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης, Οι Τελευταίες μέρες της Πομπηίας του Θ. Πετρόπουλου στο Θέατρο Εμπορικό, Ο Αραβο-ισραηλινός Τσελεμεντές του Ρ. Σόανς στην Αγορά της Κυψέλης και το θέατρο Χυτήριο, Ο (Εθνικός) Υπάλληλος του Μ. Χουρμούζη στο θέατρο Άλεκτον, Dance me to the end of Greece-1, δική της σύνθεση σε κείμενα Ξένων Περιηγητών στο Επιγραφικό Μουσείο καθώς και το δεύτερο μέρος Dance me to the end of Greece-2, ξένοι Περιηγητές στη Θεσσαλονίκη στο Γενί Τζαμί για το Φεστιβάλ των Δημητρίων 2012. Για την ομάδα Αστροναύτες σκηνοθέτησε την Πρόταση Γάμου του Τσέχωφ (2014), έχει κάνει πολλά θεατρικά αναλόγια. Σκηνοθέτησε το δικό της θεατρικό έργο Frida’s Pornography (Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και Από Μηχανής Θέατρο 2015-16). Σκηνοθέτησε το έργο «Από Σταθμό σε Σταθμό» της Δώρας Τσόγια (Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης 2018), την Κάσσυ του Αντρέα Φλουράκη μαζί με τρεις ακόμα γυναίκες σκηνοθέτιδες (Από Μηχανής Θέατρο 2018) και Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο σε δική της διασκευή (απ’ το σενάριο της ομώνυμης ταινίας) για το Θεσσαλικό Θέατρο (2018).
Ειδική συνεργάτιδα του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Κου Κουρέτα Δημήτρη.
Δασταυρίδης Αναστάσιος
O Δασταυρίδης Αναστάσιος είναι εκπαιδευτικός, φιλόλογος από το 2008 στα Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια Μπακογιάννη και Διευθυντής του Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων από το 2021 ως σήμερα. Από το 2014 ως το 2021 διετέλεσε Υποδιευθυντής του Γυμνασίου των Εκπαιδευτηρίων.
Είναι κάτοχος πτυχίου Κλασικής Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μεταπτυχιακών τίτλων «Ψυχικής Υγείας» του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και «Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας» του Πανεπιστημίου Λευκωσίας. Έχει επίσης επιμορφωθεί στο Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στα «Σύγχρονα Ερευνητικά Δεδομένα στη Γλώσσα και στη Δυσλεξία: στην Παθολογία, στη Διδακτική παρέμβαση και στην αποκατάσταση». Οι μελέτες και οι εισηγήσεις του σε συνέδρια είναι οι ακόλουθες:
Η κριτική επιτροπή απένειμε τα παρακάτω βραβεία:
Παρακάτω προς απόλαυσή σας παραθέτουμε τα ποιητικά δημιουργήματα των Τάξεων.
Α1
“Ειρήνη”
Ειρήνη είναι η χαρά μες στην καρδιά,
χαρά για όλου του κόσμου τα παιδιά.
Ειρήνη είναι η ελευθερία
και όχι το μίσος και η κακία.
Ειρήνη είναι η φιλία
και η μεταξύ μας αρμονία.
Ειρήνη είναι να χαμογελάς,
να παίζεις, να μιλάς.
Ειρήνη είναι η υγεία,
η γαλήνη και η ευτυχία.
Ειρήνη θέλουμε στη γη!
Είναι των παιδιών η πιο όμορφη ευχή!
Α2
“Ένα όνειρο για την Ελλάδα τη γλυκιά πατρίδα”
Ω, Πατρίδα αγαπημένη
Που είσαι όμορφη πολύ
Με τα λευκά σου σπίτια,
τα δάση, τις πλαγιές,
τις ανθισμένες αμυγδαλιές,
τις γαλάζιες θάλασσες,
τον καταγάλανο ουρανό,
τον ήλιο σου το λαμπερό
και τον πολιτισμό σου το θαυμαστό
για όλα αυτά, Πατρίδα μου,
σ΄ευχαριστώ.
Εγώ ένα μικρό παιδί
ΥΠΟΣΧΕΣΗ σου δίνω παντοτινή
ότι τον πλούτο που έχω μέσα στην ψυχή
Θα σου του δίνω κάθε στιγμή…
Καλοσύνη, προστασία για να έχεις αρμονία!
Με δικαιοσύνη, ισότητα,
γενναιότητα και εργατικότητα θα λειτουργώ.
Όνειρο έχω τρανό
Και θέλω να βγει αληθινό.
Ελεύθερη να ζεις
και με ειρήνη να προχωρείς!!!
Και μην ξεχνάς να τολμάς να βοηθάς
Κάθε πλάσμα ζωντανό
Που θέλει αγκαλιά, στοργή και θαλπωρή!
Ελλάδα, σ΄ αγαπώ
και για σένα είμαι εδώ!!
Α3
“Θέλω…”
Θέλω να βλέπω όμορφη Γη
με βουνά και ουρανό γαλάζιο
να μην έχω τη σκλαβιά
να ζω στην όμορφη πατρίδα μου
με λευτεριά.
Θέλω να θαυμάζω την ήρεμη θάλασσα
και το νερό που το φωτίζει ο ήλιος.
Για τον ήλιο αυτόν θα αγωνιστώ,
ειρηνικό και όμορφα να ζώ.
Θέλω να λάμπουν
γενναίες οι ψυχές
που αγαπούν την τόλμη και το δίκιο.
Και να φωνάζουν δυνατά:
‘’Ζήτω η λευτεριά’’
Θέλω η ειρήνη στον ουρανό να λάμπει,
η λευτεριά να μοσχοβολά
μέσα στην καρδία.
Θα σε προσέχω όσο ζω
Πατρίδα μου γλυκιά….
Β1
“Οι αθάνατοι ήρωες”
Οι αθάνατοι ήρωες
Δύο κόρες έχει η πατρίδα μας
Τόλμη κι ελευθερία,
Εγγόνια της οι ήρωες
Που πάλεψαν μ’ ανδρεία.
Ποτέ δε συλλογίστηκαν
τον δυνατό εχθρό τους,
το ανάστημά τους ύψωσαν
και τη δειλία νίκησαν.
Στα χέρια τους ζωντάνεψαν
σπαθί και γιαταγάνι
γαλάζιο αίμα χύθηκε
η σκλαβιά για να πεθάνει.
Το θάρρος κι η ανδρεία τους
ήταν η δύναμή τους
και νίκησαν ηρωικά
δείχνοντας την τιμή τους.
Β2
“Χτες, σήμερα, αύριο”
Στην Πατρίδα μου,
ζωντανή ακόμα η Ειρήνη
ζωντανή και η Δικαιοσύνη.
Τα παιδιά ξένοιαστα παίζουν στις πολύχρωμες πλαγιές.
Δίχως φόβο, δίχως μίσος και μ’ ελεύθερες καρδιές.
Το μυαλό μας ταξιδεύει στα χρόνια της σκλαβιάς
όπου ζούσαν λυπημένοι και τρομοκρατημένοι
γιατί ήταν σκλαβωμένοι.
Κι όπως ο καιρός περνούσε ήρθε η μέρα η ιερή
που άρχισε για την Ελλάδα η Επανάσταση η τρομερή!
Άνοιξη λουλουδιασμένη σε πεδιάδες και βουνά
χελιδόνια κελαηδούσαν και τους ήρωες ξυπνούσαν
να παλέψουνε σκληρά. Κι έτσι φέραν την ειρήνη.
Φέρανε τη Λευτεριά. Φέραν την Χαρά, τη Δόξα
και την αιώνια Γαλήνη.
Στην καρδιά Ευγνωμοσύνη, άνθρωποι ευγενικοί,
σε μία χώρα με Παιδεία και με Σεβασμό πολύ.
Με υγεία, με Σοφία και με όλα τα καλά
που προσφέρει στους ανθρώπους
η Αρετή και η Λευτεριά.
Παρελθόν, παρόν και μέλλον στις καρδούλες των παιδιών
που πολλά πολλά δεν ξέρουν αλλά ξέρουν ν’ αγαπούν.
Ξέρουν όνειρα να κάνουν. Ξέρουν και να τραγουδούν
« Σε γνωρίζω από την κόψη
του σπαθιού την τρομερή,
Σε γνωρίζω από την όψη
Που με βία μετρά τη γη,
Απ΄ τα κόκκαλα βγαλμένη
Των Ελλήνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά ».
Β3
“Η Πατρίδα μου”
Έφτασε η μέρα που η Πατρίδα μου γιορτάζει!
Ω πατρίδα! Ω Ελλάδα, η ψυχή μου αγκαλιάζει!
Καμαρώνω την παρέλαση και ο νου μου ταξιδεύει,
με τη θύμηση στο τότε η καρδία μου ζωντανεύει!
Με τραγούδια και σημαίες όλα τα παιδία
φωνάζαμε το σύνθημα “Ζήτω η Λευτεριά” !
Η γαλανόλευκη σημαία κυματίζει
Και πάντα χαρά σκορπίζει!
Οι Τούρκοι κατέκτησαν πόλεις και χωριά
μα οι Έλληνες κατάφεραν να ζουν ειρηνικά!
Περηφάνια και θαυμασμό νιώθουμε για σένα
για το δώρο που μας έδωσες να ζούμε ευτυχισμένα!
Ω Πατρίδα! Ω Ελλάδα, τα μάτια σηκώσαμε ψηλά,
και φωνάζουμε μαζί, “Θέλει Τόλμη η Λευτεριά ” !
Γ1
“Έχουμε ένα όνειρο”
Έχουμε ένα όνειρο
για τις πατρίδες μας μεγάλο
εμείς που είμαστε παιδιά
να ζούμε πάντα ειρηνικά
να ενώσουμε τα χέρια μας
με αγάπη στην καρδιά.
Έχουμε ένα όνειρο
για ελεύθερες πατρίδες
όπου εκεί ανθίζουν όλες οι ελπίδες
για αγάπη και χαρά
και όλου του κόσμου τα αγαθά.
Έχουμε ένα όνειρο
του τόπου μας την ομορφιά
να τη μοιραζόμαστε
με την ψυχή μας γεμάτη ζεστασιά
Έχουμε ένα όνειρο για αδελφοσύνη
σ’ ένα κόσμο όπου θα επικρατεί η δικαιοσύνη
και όλου του κόσμου τα παιδιά
το κλειδί να έχουν για δημιουργία και όνειρα ακόμη πιο πολλά!
Γ2
“Ελεύθερη πατρίδα μου!”
Ακούστε, φίλοι μου παλιοί
Και νέοι σ’ όλη τη γη,
Την όμορφη πατρίδα μας
Μαύρη σκλαβιά
είχε σκιάσει
τα χρόνια τα παλιά!
Μα του ’21 η ηρωική γενιά
Πολέμησε σε θάλασσες και σε βουνά
Και έφερε πάλι τη λευτεριά!
Τώρα ο ήλιος της δικαιοσύνης
την χώρα μας φωτίζει
ισότητα κι ελπίδα
σ’ όλους μας χαρίζει.
Όλου του κόσμου τα παιδιά
οι πόλεμοι ζητούν να σταματήσουν
σε κάθε της γης γωνιά
και να ζήσουν στης ειρήνης την αγκαλιά!
Τα χέρια ας ενώσουμε σφιχτά
Και το τραγούδι μας ας φτάσει στον θεό ψηλά.
Πως μόνο με αγάπη και αλληλεγγύη
Οι άνθρωποι ζούμε αρμονικά.
Δ1
“Πατρίδα ελεύθερη”
Οι αγώνες των Ελλήνων σαν πάλεψαν σκληρά
το Έθνος μας να διατηρήσουν ελεύθερο ξανά.
Μια χούφτα ανδρειωμένοι ρίχνονταν σαν θεριά
τις μάχες κέρδιζαν σε θάλασσες και βουνά,
με την ελπίδα να καίει σε κάθε ελληνική καρδιά.
Σφιχτά δεμένα πάνω τους μαχαίρια και κουμπούρια,
τα στήθη τους πρόετασσαν με λεβεντιά και φούρια.
Για σύνθημα είχαν πάντοτε θυσία και αγώνα
σαν τα λιοντάρια που χυμούν και πολεμούν ακόμα.
Κι όταν στένευε ο κλοιός κι ο τούρκικος ζυγός,
αβάσταχτο το βάρος.
Οι ήρωες τον τίναξαν με τόλμη και με θάρρος.
Δικαιοσύνη και ειρήνη ιδανικά μεγάλα σημάδεψαν ανεξίτηλα το όνομα
σου, Ελλάδα.
Σημαία γαλανόλευκη κυματίζει με καμάρα
ρίγη συγκίνησης σκορπά και η ψυχή μας λαχταρά
στην όμορφη πατρίδα μας ποτέ ξανά σκλαβιά.
Δ2
“Για το ’21”
Με θάρρος και με τόλμη
πολεμούσανε μαζί,
κλέφτες και αρματολοί
σα μια γροθιά γερή.
Με φόβο πολεμούσαν
στα ελληνικά βουνά,
φωνάζοντας απ’ την καρδιά,
« χαίρε, ω, χαίρε Ελευθεριά!»
Την Πίστη τους κρατούσαν,
την Παναγιά παρακαλούσαν:
« Δώσε μας δύναμη να πολεμούμε,
την πατρίδα ελεύθερη να δούμε».
Η φύσις όλη έπαψε,
να τραγουδά και να γελά.
Μιας που την αγκάλιασαν σφιχτά
τ’ αγκάθια, η φρίκη κι η ερημιά.
Δ3
“Ο πόλεμος του 1821”
Τα μάτια να κοιτάξεις
Ενός Έλληνα πολίτη
Σίγουρη θα τον φωτίσεις για την ημέρα εκείνη.
Ελευθέρια ή θάνατος
ήταν το σύνθημα τους
οργή και θάρρος τα
συναίσθημα τους.
Όλοι οι Έλληνες
ήταν σκλαβωμένοι
στα χέρια των Τούρκων υποδουλωμένοι.
Όμως μέσα στην καρδιά φώλιαζε η ελπίδα
που την απέκτησαν
από αγάπη για την πατρίδα.
Οι Έλληνες πολεμιστές
Θυσιάστηκαν το ΄21
Αγωνίστηκαν γενναιά
για τη γαλανόλευκη σημαία
Ο γέρος του Μωρία
από το σπίτι του μακριά
για την ειρήνη και τη
λευτεριά αγωνιστήκαμε σκληρά.
Η ΛασκαρίναΜπουμπουλίνα
καπετάνισσα τολμηρή
έδωσε την περιουσία της
για μια ελεύθερη ζωή.
Ο Κανάρης και ο Μιαούλης
η Μαντώ και ο Διάκος
ο Μακρυγιάννης και Καραϊσκάκης
κι άλλοι ήρωες πολλοί.
Πολέμησαν μαζί
Με θάρρος και οργή
Με το τόλμη κι αρετή
Με πάθος στην ψυχή!
Στην μνήμη μας θα μείνουμε
ήρωες θαρραλέοι
Και στην Ιστορία θα γραφτούν
Ως Άνθρωποι σπουδαίοι.
Ε1
“Τολμώ… να ζω”
Θέλω Ελλάδα μου γλυκιά
να έχεις γαλανή ματιά
να έχεις γέλιο λαμπερό
να είσαι σαν ήλιος μες στον ουρανό.
Κι αν πέσει το λάβαρο το ελληνικό
Το θάρρος πέφτει θαρρώ
παρ’ ότι την πικρή σκλαβιά
τολμώ να κυνηγώ τη λευτεριά.
Να θυσιάσω το σώμα μου τολμώ
την αρετή της λευτεριάς να ξαναβρώ
για να μπορώ πάντα ελεύθερος να ζω
Τολμώ, πάντα με ανδρεία να πολεμώ
Δίχως φόβο, δίχως δισταγμό
ώστε το γρηγορότερο να βρω
της λευτεριάς τον ξάστερο ουρανό!
Ε2
“Ματωμένα Φτερά”
Πατρίδα ελεύθερη,
ορθάνοιχτα φτερά, αιματωμένα
από τις πίκρες του πολέμου
στις δυσκολίες της ζωής
πλέον σκληραγωγημένα.
Θέλω να πετάξω τον κόσμο να αλλάξω
με μια σημαία οδηγό σαν το αιώνιο νερό
που από γενιά σε γενιά κυλάει και
στη μνήμη του έχουν καταστραφεί
όλα τα βάσανα που η Ελλάδα
είχε αναγκαστεί να υποστεί.
Για μια ελεύθερη πατρίδα
του Έλληνα κάθε σπιτικό
βάφτηκε με αίμα φλογερό
που μέσα του κρύβει πόνο και καημό.
Η Ελλάδα μια λέξη μια ζωή
κι όμως με αίμα γραμμένη στο χαρτί.
Της μοίρας ήτανε γραφτό να μπει σε αγώνα τραγικό ,
να διεκδικήσει ό,τι σε μας φαίνεται απατηλό.
Αγώνας , πόνος και θυσίες
για της ζωής το ιδανικό
το πιο υπέρτατο αγαθό
«ΛΕΥΤΕΡΙΑ» φωνάζω δυνατά
χτυπώντας το πόδι
στης γης τα ιερά.
Ο γαλανόλευκος ουρανός
και ο λευκός κυματισμός
σύμβολα αρκετά για να γεννήσουν
της πίστης το καρφί
που είναι ριζωμένο
σε κάθε Έλληνα την ψυχή.
Τη γαλανόλευκη κοιτώ
και μπροστά της προσκυνώ
«χαιρετώντας» της Παναγιάς
τον αβάσταχτο καημό
να ζούμε όλοι από τη γη ως τον ουρανό
έχοντας ορόσημο
τον ειρηνικό καταγάλανο ουρανό.
Οι πρόγονοί μας αγωνίστηκαν
για μια ελεύθερη ζωή
τη γαλανόλευκη ύψωσαν
που είναι τόσο ιερή.
Την ειρήνη χάρισαν σήμερα σ΄ εμάς,
γνωρίζοντας τη δόξα
που κέρδισαν στης Ελλάδας την καρδιά.
Ελλάδα μου, πατρίδα μου,
μεγάλη μου αγάπη
που με της νίκης τα κλαδιά
βγαίνεις κι άλλο πιο μπροστά.
Πρέπει να είσαι πατριώτης,
τη δόξα για να δεις.
Το πτώμα του προγόνου
σου σου χάρισε αυτή τη ζωή!
Συμπεραίνουμε , λοιπόν,
ότι η ειρήνη θέλει αγάπη,
θέλει στοργή
και όχι πολέμους και οργή!
Ε3
“Εικόνες ελευθερίας”
Στάσου για δυο λεπτά και…
Σώπασε για λίγο
και άκου τον ψίθυρο του ανέμου,
το τραγούδι των πουλιών,
το γέλιο των παιδιών.
Κάθισε για λίγο
και κοίτα τον γαλάζιο ουρανό,
τα περήφανα βουνά
και τα ολάνθιστα λουλούδια.
Περίμενε για λίγο
και απόλαυσε τη ζεστασιά του ήλιου
τη δροσιά του καθαρού αέρα
τη μυρωδιά από την αλμύρα της θάλασσας.
Σκέψου για λίγο
και θυμήσου πόσοι θυσιάστηκαν για όλα αυτά
πόσοι κόπιασαν για τη λευτεριά
πόσο αίμα πότισε τη γη.
Στάσου λοιπόν για δυο λεπτά
και συλλογίσου όλα τα ιδανικά
που τους απογόνους οδήγησαν
στη λευτεριά.
ΣΤ1
“Αυγή”
Κι όταν ξημερώνει
αντικρίζω το φως της ένδοξης ηλιόλουστης πατρίδας μου,
που χρόνια τώρα στέκεται σαν ολοφώτιστος φάρος-
οδηγός ζωής λεύτερης
με θεία πτυχή και ευλογίες προγόνων.
Κι όταν ξημερώνει
το φλογισμένο στόμα του παρελθόντος,
που αίμα, θυσίες, λείψανα μεγάλων Αγωνιστών σφαλιστά κρατά
μου δίνει τη φλόγα να καώ, να πλάσω νέες Ακροπόλεις.
Τεχνίτης γίνομαι
και με ατσάλι στην καρδιά λάθη σμιλεύω.
Μια ολόλαμπρη Πατρίδα χτίζω
και με πάθος άσβηστο τη βαστώ!
Κι όταν ξημερώνει
καλότυχος νιώθω θνητός,
που κατοικώ σε χώρα με δόξα αθάνατη.
Τον Λεωνίδα, τον Διάκο, τον Μπότσαρη ανταμώνω
και σαν ήλιου αχτίνες που ζεσταίνουν της Γης τα σωθικά
ζωοδότες γίνονται ξανά, δύναμη στις παλάμες μου αφήνουν.
Διώχνουν το έρεβος μέσα απ΄την καρδιά,
σπάνε τις αλυσίδες της σκλαβιάς
και μας οδηγούν στη Λευτεριά!
Κι όταν ξημερώνει
σιμά στο μνήμα των προγόνων μου
καλώ της Γης τους λαούς
με ενωμένα χρωματιστά χέρια και του ανέμου τον ρυθμό,
να σύρουν ατελείωτο χορό.
Της Ειρήνης και της Ελπίδας να σπείρουν τον καρπό στο δακρυσμένο
τιμημένο χώμα τούτης της όμορφης Πατρίδας!
ΣΤ2
“Με νοιάζει…”
Πατριώτη!
Σήκωσε το βλέμμα σου ψηλά,
Κοίταξε στα μάτια βαθιά
τις μάνες, τ’ αδέρφια
τα παιδιά
Νιώσε τον χτύπο της λαβωμένης τους καρδιάς
Αγκάλιασε τη μοναξιά
Φίλησε τα δάκρυα
τα στεγνά.
Άλλαξε επιτέλους
ετούτη τη ζωή!
Πατριώτη!
Ζώσου τ’ άρματα
του Λεωνίδα, του Μπότσαρη,
της Μπουμπουλίνας,
Οπλίσου με θάρρος, σύνεση,
αρετή
Αγωνίσου κάθε στιγμή
Μάτωσε για μια καλύτερη ζωή
Πατριώτη!
Τώρα που σήκωσες
το βλέμμα σου ψηλά
και πάλεψες αποφασιστικά
τώρα τον κόσμο μπορείς
να χτίσεις ξανά,
τα οράματα όλων
Να βγουν αληθινά.
ΣΤ3
“Μια ηλιαχτίδα”
Πατρίδα, πατρίδα μου γλυκιά
το γαλάζιο πέπλο να ξεδιπλώσεις
και το διαμάντι σου αστραφτερό
να λάμπει στον ξάστερο ουρανό.
Θάλασσα πλατιά,
ακτές δαντελωτές,
τα κοχύλια σου
χάραξαν ελπίδες ματωμένες.
Φωτιά άναψε
με μια φλόγα μικρή,
μα χάθηκαν
όνειρα και κόσμοι μαγικοί.
Με μια τόλμη στην καρδιά,
το σπαθί τους βράχους σπάει
και η ελπίδα τους πολεμάει.
Μια Ελλάδα δοξασμένη
μια πατρίδα τιμημένη
με την Γαλανόλευκη να βασιλεύει
στους θησαυρούς του πελάγους.
Οι Έλληνες τώρα πια
ελεύθεροι θέλουν να πετάξουν
σαν πουλιά ορμητικά.
Μια ελεύθερη πατρίδα
μια όμορφη ηλιαχτίδα!