Συντάκτης: Vissarion Triantafyllou

Με αφορμή την 21η Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, οι μαθητές, οι μαθήτριες και οι εκπαιδευτικοί του Δημοτικού Σχολείου υποδεχόμαστε την άνοιξη με πολλή χαρά και ευαισθητοποιημένοι/ες από όσα γύρω μας συμβαίνουν εμπνεόμαστε από τα αισιόδοξα μηνύματα που μεταφέρει στη φύση και στις καρδιές των ανθρώπων. Με πολλή φαντασία, δημιουργικότητα και με πνεύμα συνεργασίας για μία ακόμη χρονιά συνθέσαμε κατά τμήμα ομαδικά ποιήματα με τα οποία συμμετείχαμε στον Ενδοσχολικό Διαγωνισμό Ποίησης, που αποτελεί θεσμό για το Σχολείο μας! Φέτος, το θέμα που μας ενέπνευσε ήταν:

Άνοιξη…

Και ένα πουλί έρχεται από μακριά και λαλεί ίσως τη χαρά για όσα είδε, άκουσε ίσως, ίσως και να μιλά για όσα το λύπησαν βαθιά καθώς τον άνθρωπο και τα έργα του από ψηλά κοιτά.

Αφού αφήσουμε τη φαντασία μας και την καρδιά μας

το πουλί να αφουγκραστεί με προσοχή

γράφουμε ένα ποίημα για όσα μαζί

του κουβαλά και για όσα έχει να

μας πει καθώς επιστρέφει από ταξίδι

μακρινό, ίσως σκοτεινό, ίσως φωτεινό…

Κοντά μας βρέθηκαν καταξιωμένοι άνθρωποι των γραμμάτων και της εκπαίδευσης, η κα. Παπαδημητρίου Άρτεμις, ο κ. Σωτηρίου Απόστολος και ο κ. Δαμασκηνός Μάνος, οι οποίοι αποτέλεσαν την κριτική επιτροπή του Διαγωνισμού.

Η κριτική επιτροπή απένειμε τα παρακάτω βραβεία:

Α΄ Βραβείο ΣΤ΄1
Β΄ Βραβείο ΣΤ΄2
Γ΄ Βραβείο Δ΄1
Βραβείο μικρών Τάξεων: Α΄3
Ας απολαύσουμε τις ποιητικές δημιουργίες των τάξεων!

Α΄ Βραβείο

ΣΤ΄1

Μια μικρή ιστορία

Ήρθε η ώρα να μιλήσω κι εγώ

για όσα είδα στο ταξίδι αυτό.

Όσα άκουσα θέλω να μοιραστώ

με εσάς που ζείτε στον τόπο αυτό.

Πέταξα σε μέρη φωτεινά

μα και σε μέρη σκοτεινά.

Η Άνοιξη είχε έρθει φανερά

αλλά είδα τον πόλεμο, κάπου, να τη σταματά.

Τόλμησα να πετάξω πιο ψηλά

μα το μετάνιωσα πικρά.

Κόντρα στη φύση μου πρώτη φορά,

σκέφτηκα: «Μα γιατί να έχω φτερά;»

Πέταξα, πέταξα πιο μακριά,

δεν καταλάβαινα τον κόσμο πια.

Καθώς πετούσα κι έφευγα μπροστά,

μελωδίες φέραν τα φτερά μου ξανά.

Τελικά η Άνοιξη είχε βρει μια φωλιά,

εκεί που ο πόλεμος δεν είχε θέση πουθενά.

Η Ζωή άρχισε πάλι να γεννά

Φως, Ειρήνη, Χαρά κι Ελευθεριά.

Β΄ Βραβείο

ΣΤ΄2

«Ταξίδι…απ΄ το Γκρίζο στο Φως»

Μες της άνοιξης την πνοή

επέστρεψε το πουλί,

στάθηκε στο παραθύρι του σχολειού

και άρχισε να λαλεί.

Μα η λαλιά του ήταν λυπηρή

και στα δάκρυά του καθρεφτιζόταν

μιαν άσχημη εποχή.

Ήταν λαβωμένο απ΄ του πολέμου τα σπαθιά

και τη δυστυχία που κυριαρχεί στου κόσμου την καρδιά.

Είδε τον κόσμο σκοτεινό,

γιατί είδε πόλεις που ΄γίναν στάχτη και σιωπή,

καθώς ο πόλεμος πήρε κάθε πνοή.

Είδε σπίτια χωρίς στέγες, μνημεία-ερείπια να χάσκουν

ανθρώπους σαν σκιές να περπατούν

παιδιά να κρύβονται στα σπλάχνα της γης

για να γλιτώσουν τη μοχθηρή πλευρά του ΕΓΩ!

Και αίμα ζεστό να ποτίζει τη διψασμένη για ελευθερία γη.

Έφερε μαζί του καπνό και οργή

για όσα είδε κι άκουσε στην πληγωμένη γη!

Μα τώρα αναζητά της ζωής τη χαρά

τα μάτια να στεγνώσουν με μιας,

για να λαλήσει δυνατά με ελεύθερη καρδιά

όλης της γης την ομορφιά.

Καθώς μέσα στης άνοιξης τη φωτεινιά

αναρωτιέται αληθινά

«Πώς γίνεται να υπάρχει σκοτεινιά στου ανθρώπου την καρδιά;»

Μας μιλά για μια γωνιά της γης, όπου χέρια ανθρώπινα

ενώθηκαν σε χορό κάτω απ΄ τον καταγάλανο ουρανό,

ψυχές που ζεστάθηκαν απ΄ τον ήλιο τον φωτεινό

και πληγές που ξεπλυθήκανε στης βαθιάς θάλασσας

το καθαρό νερό.

Είδε ανθρώπους με πλεγμένα από όνειρα δίχτυα

να αρπάζουν το ΦΩΣ και να ψιθυρίζουν μεταξύ τους

με φλόγα στη φωνή

«Τον κόσμο απ΄ την αρχή θα ορίσουμε!»

Γ΄ Βραβείο

Δ΄1

«Το πουλί ταξιδεύει στη γη»

Άνοιξη ήρθε κι έφερε πουλιά

από μέρη μακρινά,

μπορεί και κοντινά.

Το πουλί, καθώς πετά,

θέλησε να μας πει πολλά

και κατέβηκε στη γη

ιστορίες να διηγηθεί.

Πέλαγα αμέτρητα έχει δει

Ίσως και κάποια να ‘χει φανταστεί.

Ποτάμια, λίμνες και βουνά,

αχ! πόση ομορφιά γεννά!

Πετώντας πάνω από του κόσμου τ’ αγαθά

Είδε εικόνες, που το λύπησαν βαθιά.

Κατάλαβε τότε ότι η ομορφιά

δεν υπάρχει παντού πια,

με μαύρο πέπλο σκεπάστηκε η καρδιά.

Πόλεμος κυριαρχούσε σε γειτονικά μέρη,

καθώς ο κάθε λαός δεν ήξερε τι θέλει.

Το πουλί αναστέναξε βαριά

αντικρίζοντας του κόσμου τα δεινά

και προσευχήθηκε για αγάπη στην καρδιά.

Βραβείο μικρών Τάξεων

Α΄3

«Μια ζωγραφιά από ψηλά»

Πετάω…

Βλέπω τα βουνά

και είναι σαν μία ζωγραφιά.

Τον ήλιο λαμπερό

και τα λουλούδια ανθισμένα.

Βλέπω τα παιδιά

που νιώθουν τη χαρά.

Βλέπω το καλό

και το φως που αγαπώ.

Νιώθω τον αέρα όμορφο

που φέρνει τη χαρά

και την ειρήνη

στα σπίτια τα ανοιχτά.

Το σκοτάδι το φοβάμαι,

γιατί λείπει η χαρά.

Βλέπω στη χώρα μου τη μοναξιά

και τα σπίτια είναι κλειστά.

Λείπει το φαγητό,

το γέλιο και το φως,

ακούγεται παντού

ένας ήχος φοβερός.

Ο ήλιος κλέβει από τον άγγελο το φως

και φέρνει την άνοιξη πίσω.

Πετάει ο ήλιος

πετάω κι εγώ

και φέρνω πίσω τη χαρά και την ελπίδα.

Με μια ευχή:

να γίνουν όλα ξανά

μια ωραία ζωγραφιά!

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ΄Τάξης του Δημοτικού Σχολείου των Εκπαιδευτηρίων μας στο πλαίσιο υλοποίησης του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων «Δημιουργώ και Καινοτομώ» «Επιχειρηματικότητα – Αγωγή Σταδιοδρομίας – Γνωριμία με τα επαγγέλματα» συνάντησαν την Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2026, στο Αμφιθέατρο του Σχολείου τον κ. Τζατζάκη Φώτη, Οικονομολόγο – Καθηγητή Οικονομικών, Αντιδήμαρχο Οικονομικών, Τουρισμού και Εξωστρέφειας του Δήμου Λαρισαίων και ενημερώθηκαν για τον τρόπο που στήνεται μια επιχείρηση, ποιοι παράγοντες καθορίζουν αν αυτή η επιχείρηση θα είναι επικερδής ή όχι, πώς μπορούν να προβλεφθούν και να αποφευχθούν οικονομικά λάθη. Μέσα από μια ενδιαφέρουσα και εποικοδομητική συζήτηση τα παιδιά παρουσίασαν στον κ. Τζατζάκη την εικονική επιχείρηση λαμπάδων που ετοιμάζουν ενόψει του Πάσχα οι τελειόφοιτοι/ες του Σχολείου μας σε συνεργασία με τους λιλιπούτειους μαθητές της Α΄Τάξης στο πλαίσιο της συνέργειας των δυο Τάξεων. Τα έσοδα  θα διατεθούν για φιλανθρωπικό σκοπό.

Σήμερα, Τετάρτη 18 Μαρτίου οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ΄ Τάξης του Δημοτικού Σχολείου των Εκπαιδευτηρίων μας συμμετείχαν με ενθουσιασμό και χαρά στο 8ο Μουσικό Μαθητικό Φεστιβάλ, που διοργάνωσε η Διεύθυνση  Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λάρισας σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου, τον Δήμο Λαρισαίων, και συγκεκριμένα την Αντιδημαρχία Παιδείας, την Αντιδημαρχία Πολιτισμού και το Δημοτικό Ωδείο Λάρισας με θέμα «Η Γη έχει φωνή και τραγουδά με τα παιδιά!»

Στην εκδήλωση οι τελειόφοιτοι/ές μας απέδωσαν χορωδιακά υπό την διεύθυνση του καθηγητή μουσικής κ.Δημήτρη Πασχαλίδη τα τραγούδια του κορυφαίου μουσικοσυνθέτη Μάνου Χατζιδάκι, «Οδός Ονείρων» και «Θάλασσα Πλατιά», αποτίοντας, έτσι, φόρο τιμής στα 100 χρόνια από τη γέννηση της μουσικής αυτής διάνοιας.

Η εκδήλωση ήταν ανοικτή για την εκπαιδευτική κοινότητα και για το κοινό της πόλης.

Οι χορωδοί απέσπασαν το θερμό χειροκρότημα των παρευρισκόμενων με την ερμηνεία των αξεπέραστων αυτών τραγουδιών, που διαχρονικά σιγοψιθυρίζονται από μικρούς/ές και μεγάλους/ες.

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Σχολικής Βίας οι μαθητές και οι μαθήτριες της E΄ Tάξης του Δημοτικού Σχολείου των Εκπαιδευτηρίων μας συμμετείχαν ενεργά στην εκδήλωση με σύνθημα «Όλοι μαζί μια αγκαλιά, λέμε στη βία μακριά!», που διοργάνωσαν η Πρωτοβάθμια Διεύθυνση Εκπαίδευσης Λάρισας και η Ομάδα Πρόληψης και Αντιμετώπισης της Ενδοσχολικής Βίας και του Εκφοβισμού σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου, τον Δήμο Λαρισαίων, το τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και άλλους φορείς.

Η συμμετοχή των μαθητών/τριών μας αποτέλεσε μια σημαντική εμπειρία ευαισθητοποίησης, καθώς μέσα από δημιουργικές δράσεις είχαν την ευκαιρία να στείλουν το δικό τους μήνυμα ενάντια στη βία και υπέρ της φιλίας, του σεβασμού και της αποδοχής.

Τα παιδιά φώναξαν δυνατά συνθήματα για τη φιλία με ενθουσιασμό και χαμόγελα και παρουσίασαν το τραγούδι τους «Η τάξη μια αγκαλιά», στο οποίο έγραψαν τους στίχους και μελοποίησαν με τη βοήθεια του καθηγητή Μουσικής του Σχολείου μας εκφράζοντας μέσα από τη μουσική την ανάγκη για ένα σχολικό περιβάλλον όπου κυριαρχούν η κατανόηση, η συνεργασία και η αλληλεγγύη.

Με μια δυναμική ομάδα σαράντα δύο μαθητών και μαθητριών της ΣΤ΄ τάξης το Δημοτικό Σχολείο των Εκπαιδευτηρίων μας συμμετείχε για 11η συνεχή χρονιά στο Τουρνουά Έντεχνου Ρητορικού Λόγου στα Αγγλικά Let’s talk, που αποτελεί συνδιοργάνωση των Εκπ. Μαντουλίδη και του Κολλεγίου Ανατόλια και φέτος φιλοξενήθηκε στις εγκαταστάσεις της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής στη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή, 27 και το Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2026.

Η Ρητορική Παιδεία αποτελεί έναν σημαντικό πυλώνα στο οργανόγραμμα του Σχολείου μας  στην ελληνική  και στην αγγλική γλώσσα και συντελεί αποφασιστικά στην καλλιέργεια και ανάπτυξη των γλωσσικών δεξιοτήτων, των δεξιοτήτων του νου και των ψυχικών αρετών. Οι μαθητές και οι μαθήτριες συνοδευόμενοι/ες από τους γονείς/κηδεμόνες τους, που πάντα στηρίζουν ολόψυχα τις εκπαιδευτικές μας δραστηριότητες,  απέσπασαν εξαιρετικά σχόλια  για την παρουσία τους στα αγωνίσματα, την άριστη προετοιμασία τους και την άψογη συμπεριφορά τους και μας έκαναν όλους/ες  πολύ περήφανους/ες.